runes are written at the bottom.
Unicode This is a direct
Unicode transliteration of the runes, as close to the
scriptio continua original as possible. Ciphers are within brackets, with the resolution following the
equals sign:
Latin transliteration This is a
transliteration of the runes, with ciphers resolved and spaces added between word boundaries:
aft uamuþ stąnta runaʀ þaʀ ᛭ ¶ n uarin faþi faþiʀ aft faikiąn sunu ¶ sakum| |mukmini þat huariaʀ ualraubaʀ uaʀin tuaʀ ¶ þaʀ suaþ tualf sinum uaʀin| |numnaʀ t ualraubu ¶ baþaʀ sąmąn ą umisum| |mąnum · þat sakum ąna¶rt huaʀ fur niu altum ąn urþi fiaru ¶ miʀ hraiþkutum auk tu ¶ miʀ ąn ub sakaʀ ¶ raiþ| |þiaurikʀ hin þurmuþi stiliʀ ¶ flutna strąntu hraiþmaraʀ sitiʀ nu karuʀ ą ¶ kuta sinum skialti ub fatlaþʀ skati marika ¶ þat sakum tualfta huar histʀ si ku¶naʀ itu| |uituąki ąn kunukaʀ tuaiʀ tikiʀ sua¶þ ą likia ᛭ þat sakum þritaunta huariʀ t¶uaiʀ tikiʀ kunukaʀ satin t siulunti fia¶kura uintur at fiakurum nabnum burn¶ʀ fiakurum bruþrum ᛭ ualkaʀ fim ra=þulfs| |su¶niʀ hraiþulfaʀ fim rukulfs| |suniʀ hąislaʀ fim haruþ¶s suniʀ kunmuntaʀ fim (b)irnaʀ suniʀ ¶ ᛭ nuk m--- [m]-- alu --[k][i] ainhuaʀ -þ... ...þ ... ftiʀ fra ¶ sᴀgwm| |mogmenï (þ)ᴀd hoᴀʀ igold¶gᴀ oᴀʀï goldin d goąnᴀʀ hoslï ¶ sakum| |mukmini uaim si burin| |niþ¶ʀ trąki uilin is þat ᛭ knuą knat¶i| |iatun uilin is þat ᛭ (n)(i)(t) ¶ ul ¶ ni¶ruþʀ ¶ sibi ¶ uia¶uari ¶ [s]akum| |mukmini ¶ þur Old East Norse transcription This is a
transcription of the runes in early 9th century
Old East Norse (Swedish and Danish) dialect of
Old Norse. The first part is written in
ljóðaháttr meter, and the part about Theoderic is written in the
fornyrðislag meter: ''Æft Wǣmōð/Wāmōð stąnda rūnaʀ þāʀ. Æn Warinn fāði, faðiʀ, æft fæigjąn sunu. Sagum mōgminni/ungmænni þat, hwærjaʀ walrauƀaʀ wāʀin twāʀ þāʀ, swāð twalf sinnum wāʀin numnaʀ at walrauƀu, bāðaʀ sąmąn ą̄ ȳmissum mąnnum. Þat sagum ąnnart, hwaʀ for nīu aldum ą̄n urði fiaru meðr Hræiðgutum, auk dō meðr/dœmiʀ hann/enn umb sakaʀ. Rēð Þiaurikʀ hinn þurmōði, stilliʀ flutna, strąndu Hræiðmaraʀ. Sitiʀ nū garwʀ ą̄ guta sīnum, skialdi umb fatlaðʀ, skati Mǣringa. Þat sagum twalfta, hwar hæstʀ sē Gunnaʀ etu wēttwąngi ą̄, kunungaʀ twæiʀ tigiʀ swāð ą̄ liggia. Þat sagum þrēttaunda, hwariʀ twæiʀ tigiʀ kunungaʀ sātin at Siolundi fiagura wintur at fiagurum naƀnum, burniʀ fiagurum brø̄ðrum. Walkaʀ fimm, Rāðulfs syniʀ, Hræiðulfaʀ fimm, Rugulfs syniʀ, Hāislaʀ fimm, Hāruðs syniʀ, Gunnmundaʀ/Kynmundaʀ fimm, Biarnaʀ syniʀ. Nū 'k m[inni] m[eðr] allu [sa]gi. Æinhwaʀʀ ... [swā]ð ... æftiʀ frā. Sagum mōgminni/ungmænni þat, hwaʀ Inguldinga wāʀi guldinn at kwą̄naʀ hūsli. Sagum mōgminni/ungmænni, hwæim sē burinn niðʀ dræ̨ngi. Wilinn es þat. Knūą/knyią knātti iatun. Wilinn es þat ... Sagum mōgminni/ungmænni: Þōrr. Sibbi wīawæri ōl nīrø̄ðʀ.''
Old West Norse transcription This is a
transcription of the runes in the classic 13th century
Old West Norse (Norwegian and Icelandic) dialect of
Old Norse: ''Ept Vémóð/Vámóð standa rúnar þær. En Varinn fáði, faðir, ept feigjan son. Sǫgum múgminni/ungmenni þat, hverjar valraufar væri tvær þær, svát tolf sinnum væri numnar at valraufu, báðar saman á ýmissum mǫnnum. Þat sǫgum annat, hverr fyrir níu ǫldum án yrði fjǫr með Hreiðgotum, auk dó meðr/dœmir hann/enn of sakar. Réð Þjórekr, hinn þormóði stillir flotna, strǫndu Hreiðmarar. Sitr nú gǫrr á gota sínum, skildi of fatlaðr, skati Mæringa. Þat sǫgum tolfta, hvar hestr sé Gunnar etu véttvangi á, konungar tveir tigir svát á liggja. Þat sǫgum þrettánda, hverir tveir tigir konungar sæti at Sjólundi fjóra vetr at fjórum nǫfnum, bornir fjórum brœðrum. Valkar fimm, Ráðulfs synir, Hreiðulfar fimm, Rugulfs synir, Háislar fimm, Hǫrðs synir, Gunnmundar/Kynmundar fimm, Bjarnar synir. Nú'k m[inni] m[eð] ǫllu [se]gi. Einhverr ... [svá]t ... eptir frá. Sǫgum múgminni/ungmenni þat, hvar Ingoldinga væri goldinn at kvánar húsli. Sǫgum múgminni/ungmenni, hveim sé borinn niðr drengi. Vilinn er þat. Knúa/knýja knátti jǫtun. Vilinn er þat ... Sǫgum múgminni/ungmenni: Þórr. Sibbi véaveri ól nírœðr.''
Translation The following is the "standard" translation of the text provided by Rundata; most researchers agree on how the runes have been deciphered, but the interpretation of the text and the meaning are still a subject of debate. In memory of Vámóðr stand these runes. And Varinn coloured them, the father, in memory of his dead son. I say the folktale / to the young men, which the two war-booties were, which twelve times were taken as war-booty, both together from various men. I say this second, who nine generations ago lost his life with the Hreidgoths; and died with them for his guilt. :Þjóðríkr the bold, :chief of sea-warriors, :ruled over the shores :of the Hreiðsea. :Now he sits armed on :§B his Goth(ic horse), :his shield strapped, :the prince of the Mærings. §C I say this the twelfth, where the horse of Gunnr sees fodder on the battlefield, where twenty kings lie. This I say as thirteenth, which twenty kings sat on Sjólund for four winters, of four names, born of four brothers: :five Valkis, sons of Ráðulfr, :five Hreiðulfrs, sons of Rugulfr, :five Háisl, sons of Hǫrðr, :five Gunnmundrs/Kynmundrs, sons of Bjǫrn. Now I say the tales in full. Someone … I say the folktale / to the young men, which of the line of Ingold was repaid by a wife's sacrifice. I say the folktale / to the young men, to whom is born a relative, to a valiant man. It is Vélinn. He could crush a giant. It is Vélinn … §D I say the folktale / to the young men:
Þórr. §E Sibbi of Vé, §C nonagenarian, begot (a son). ==Theodoric Strophe==